زندگی‌نامه شکرالله صنیع زاده نقاش ایرانی

شکرالله صنیع زاده فردی است که از نوادگان هنرمندان و صنعتگران برجسته ای است. وی فرزند عبدالمحمود غفاریان و خدیجه بیگم و نوه عبدالحسین صنیع همایون که از نقاشان سرشناس معاصر ایران بود. علاوه بر این، صنیع زاده از نوادگان آقا نجف اصفهانی، مدادساز برجسته دوره قاجاریه است.

بیوگرافی استاد شکرالله صنیع زاده

شکرالله صنیع زاده از فرزندان «عبدالمحمود غفاریان» بود که از نوادگان دختر «میرزا عبدالحسین خان نجف پور» معروف به صنیع همایون بود. عبدالمحمود غفاریان از هنرمندان دوره قاجار بود و با نام عصر قاجار نیز شناخته شد. شکرالله صنیع زاده در فصل زمستان 1285 در محل درب امام واقع در اصفهان تحویل شد.

شکرالله صنیعی زاده تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در مدرسه اقدسیه اصفهان گذراند. او در دوران تربیتش این فرصت را پیدا کرد که زیر نظر جد مادری اش عبدالحسین خان ثانی همایون به فراگیری نقاشی مینیاتور بپردازد. وی همچنین با آموختن نزد استادانی چون «مصورالملک» و «حاج میرزا آقا امامی» مهارت‌های خود را در فن‌های تذهیب و مینیاتور تقویت کرد. اما استعداد استثنایی او در زمینه نقاشی بود.

وارد کردن ابزارهای میناکاری از خارج

در آن دوره، شکرالله صنیع زاده از حمایت «مسیو شونمان»، مهندس آلمانی که در بخش صنعت ایران فعالیت می کرد، کمک هایی دریافت کرد. با کمک شونمان، صنیع زاده توانست ابزار، رنگ و تجهیزات کوره مورد نیاز برای میناکاری را وارد کند که او را قادر ساخت تا مهارت های نقاشی و میناکاری خود را ارتقا بخشد.

شکرالله صنیع زاده در سال 1320 کارگاهی را در اصفهان تأسیس کرد که شامل بخشی برای نمایش آثار هنرمندان مختلف و بخشی برای فروشگاه صنایع دستی اصفهان بود. این کارگاه بستری برای نمایش مجموعه متنوعی از آثار هنری و صنایع دستی هنرمندان، کارآموزان و هنرجویان اصفهانی بود.

در نتیجه این رویکرد، کارگاه برجستگی پیدا کرد و بین سال های 1335 تا 1355 به یک گالری هنری مشهور و بسیار تأثیرگذار تبدیل شد. این گالری مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی قرار گرفت که برای قدردانی از مجموعه چشمگیر آثار هنری به نمایش گذاشته شده بازدید کردند.

با این تلاش ها، هنر فراموش شده میناکاری احیا شد و گسترش چشمگیری یافت. در نتیجه این موفقیت، شکرالله صنیع زاده از این کارگاه به عنوان فروشگاه، گالری و فضای نمایشگاهی دائمی برای آثار دیگران و خودش استفاده کرد.

آثار و جوایز ماندگار استاد صنیع زاده

شکرالله صنیع زاده در طول زندگی خود تمجیدها و افتخارات متعددی را از منابع داخلی و خارجی دریافت کرد. یکی از تقدیرهای قابل توجه دیپلم افتخار و مدال برنزی بود که در “نمایشگاه بین المللی بروکسل” دریافت کرد.

چندین اثر هنری گرانبها خلق شده توسط این هنرمند استثنایی تا به امروز باقی مانده است. از جمله این آثار می توان به تابلوهای بزرگ و برجسته مینایی، تقویم، ساعت و همچنین بشقاب‌های بزرگ دیواری و گلدان های قابل توجهی اشاره کرد که در نوع خود نمونه های کم نظیر و منحصر به فردی به شمار می روند.

آثار میناکاری این هنرمند چیره دست از پیچیده ترین و ارزشمندترین نمونه های هنر میناکاری در ایران به شمار می رود. بازدیدکنندگان از موزه جواهرات ملی بانک مرکزی می توانند نمونه هایی از نقاشی های نفیس میناکاری شکرالله صنیع زاده را که به دلیل زیبایی و پیچیدگی بسیار مورد توجه قرار گرفته اند، مشاهده کنند. علاوه بر این، دو آینه بیضی میناکاری شده و تذهیب شده او در موزه کاخ نیاوران به نمایش گذاشته شده است که تجربه بصری خیره کننده ای را برای بینندگان فراهم می کند.

استاد شکرالله صنیعی زاده 25 بهمن ماه سال 1362 در سن 77 سالگی در زادگاهش دار فانی را وداع گفت. وی در آرامگاه تخت فولاد واقع در اصفهان آرام گرفت.

در سال 1386 یکی از آثار ارزشمند میناکاری استاد شکرالله صنیع زاده به عنوان تمبر یادبود هنرهای دستی ایران انتخاب شد. نسخه اصلی این اثر هم اکنون در «موزه هنرهای سنتی و صنایع دستی تهران» نگهداری می شود.

26 دی ماه سال 1387 مراسم بزرگداشتی به مناسبت سال ها فعالیت هنری استاد شکرالله صنیع زاده برگزار شد. این مراسم در کتابخانه مرکزی شهرداری اصفهان و زیر نظر «مرکز اصفهان شناسی» و «خانه ملل» برگزار شد.

استاد “محمود فرشچیان”، نقاش سرشناس ایرانی، آثار هنری شکرالله صنیع زاده را بسیار ارزشمند می داند و آن را سهمی ماندگار و قابل تحسین در تاریخ هنر ایران می داند. فرشچیان در واقع اشاره کرده است که تماشای آثار صنیع زاده یکی از سرگرمی های مورد علاقه دوران کودکی او بوده است.

نوشته شده توسط شرکت دیجیتال مارکتینگ فیبی لند.